اندازه واقعینمایی از مراسم اختتامیه
اندازه واقعینمایی از مراسم اختتامیه المپیک 2008 پکن
اندازه واقعیاز امروز باید به فکر المپیک لندن بود
اندازه واقعیفینال 80- کیلوگرم تکواندو در المپیک پکن
جاوااسکریپت
آموزش برنامه سازی - جلسه پنجم

فرم ها و پاسخگویی به رویدادهای آنها


هر فرم، بخشی از یک سند HTML است که شامل عناصری چون دگمه های رادیویی، کادرهای متنی، کادرهای انتخاب، فهرستهای بازشونده و غیره است. به عناصر فرم های HTML، شئی کنترلی نیز گفته می شود. هر عنصر یک یا چند صفت مشخصه (attribute) دارد. به عنوان مثال، از صفت مشخصه value برای تعریف یک مقدار پیش فرض (و نه مقداری که توسط کاربران وارد می شود) استفاده می شود. صفت مشخصه name یک مثال مناسب دیگر تلقی می شود، چرا که از آن برای ارجاع به یک عنصر استفاده می شود. تعدادی از صفات مشخصه دیگر عناصر نیز هنگام بررسی مثالهای این جلسه معرفی خواهند شد.


پاسخگویی به رویدادها


وقتی که فرمی بر روی نمایشگر نشان داده می شود، پردازه های جاوااسکریپت می توانند در پاسخ به رویدادهایی که رخ می دهند، اجرا شوند. رویدادها در نتیجۀ کارهایی که کاربران در فرم انجام می دهند (مثلاً کلیک کردن یک دگمه، انتخاب یک دگمه رادیویی، انتقال نشانه رو ماوس بر روی یک عنصر و یا دور کردن نشانه رو از آن، و غیره) رخ می دهند. در زمان بارگذاری یک صفحه یا خروج از یک صفحه نیز مرورگر سبب وقوع رویدادهایی می شود.


هر رویداد از طریق یک صفت مشخصه که در تگ آغازین یک عنصر تعریف می شود، با آن عنصر مرتبط می شود. نام تابعی که قرار است هنگام وقوع رویداد اجرا شود، به این صفت مشخصه تخصیص می یابد.


برای آغاز آشنایی با روش پاسخگویی به رویدادها، به مثال نخست فایل همراه این مقاله نگاه کنید. در این مثال،  از صفت مشخصه رویداد "onblur" در تگ <INPUT> استفاده شده است. وقتی که نشانه روی ماوس از کادر متنی خاص نشانی پست الکترونیکی خارج می شود، تابع ValidateEmail با بررسی وجود کاراکتر "@" در نشانی تایپ شده، مشخص می کند که نشانی تایپ شده صحیح است یا خیر. برای این منظور مقدار Email به عنوان پارامتر برای آن ارسال می شود. دقت کنید که چگونه از this برای نشان دادن عنصری که قرار است مقدار صفت مشخصه value آن به تابع ارسال شود، استفاده شده است. همچنین دقت کنید که در این مثال چگونه از تگ <INPUT> برای تعریف کادرهای متنی استفاده شده است. در مثالهای آتی خواهید دید که چگونه می توان با تغییر مقدار صفت مشخصه "type"، از این تگ برای تعریف سایر عناصر استفاده نمود.


دومین مثال فایل همراه این مقاله نشان می دهد که چگونه می توان زمانی که دگمه submit کلیک می شود، نشانی پست الکترونیکی را پیش از ارسال فرم به سمت سرور با استفاده از نام و نام خانوادگی وارده، به عنصر Email تخصیص داد. از این رویداد عموماً برای بررسی صحت اطلاعات وارد شده در فرم (پیش از ارسال به سرور) استفده می شود. اینکار با تخصیص تابعی به نام SetMail به رویداد onsubmit دگمه انجام شده است. فرم این مثال نیز مشابه فرم مثال نخست است، با این تفاوت که عنصر Email در اینجا "پنهان" است. برای "پنهان" کردن یک عنصر کافی است مقدار "hidden" به صفت مشخصه type در تگ <INPUT> تخصیص داده شود.

2008/05/05 08:52
مشاهده خواندنیهای مربوط به جاوااسکریپت
برای دان لود کردن فایل (های) مربوطه، اینجا را کلیک کنید

موضوع امروز: تفکر
(الا ای عاقلان) بدانید که خداست که زمین را پس از مرگ (خزان) زنده می گرداند ما آیات و ادلّۀ قدرت خود را برای شما بیان کردیم تا مگر فکر و عقل به کار بندید.
آیه 17 سوره مبارکه حدید
مشاهده مطالب مربوط به تفکر
 
Atomic memory

رویه ای با گرایش نانوتکنولژی برای ذخیره سازی داده های کامپیوتر که در پایین ترین سطح ممکن با اتم ها سروکار دارد و به آن نانوذخیره سازی نیز گفته می شود. نانوذخیره سازی نیز همچون سایر نانوتکنولژیها با مواد میکروسکوپی سروکار دارد. اتمها آنقدر ریز هستند که در هر دانه شن و ماسه ممکن است دهها میلیارد اتم وجود داشته باشد. هر بیت از داده ها در این تکنولژی در بهینه ترین حالت ممکن، در یک اتم واحد ذخیره می شود. در روشهای فعلی ذخیره سازی داده ها، از میلیون ها اتم برای ذخیره سازی هر بیت از داده ها استفاده می شود. در سال 1959 میلادی، فیزیکدان مشهوری به نام Richard Feynman به پتانسیل ذخیره سازی اتمی پرداخت و این مساله را بدین صورت تشریح کرد که چنانچه امکان نوشتن کلمات با اتمها فراهم شود، تمام کلماتی که از ابتدا تا به همان تاریخ به زبان آورده شده بودند را می شد در فضایی به اندازه 10 میلیمترمکعب ذخیره نمود.

Franz Himpsel و دستیارانش در دانشگاه Madison وسیله ای ساخته اند که از 20 اتم برای نمایش یک بیت از داده ها در یک سطح سیلیکونی استفاده می کند. این سطح به سطح یک CD شباهت دارد، با این تفاوت که مقیاس آن بجای میکرومتر، نانومتر بوده و چگالی ذخیره سازی آن یک میلیون مرتبه بیشتر است. Himsel و دستیاراش از نوعی مکانیزم میکروسکوپیک برای جابجایی اتم ها استفاده کرده اند و چنین اظهار داشته اند که هر اتم سیلیکون نمایانگر بیت 1 و هر نقطه خالی نیز نمایانگر بیت 0 است. اگرچه این پژوهشگران بر این باورند که الگوی کاری آنان "اثبات ایدۀ Feynman" است، اما علیرغم این ادعا می کنند که برای ارائه یک وسیله کاربردی جهت ذخیره سازی بیت ها در قالب اتم، به چند دهه کار نیاز است.